Yoga met een Paastintje
In het verpleeghuis waar ik werk, geef ik elke vrijdag stoelyoga aan bewoners met dementie. Met bijzondere dagen maak ik er iets feestelijks van, zo ook met Pasen. Deze les is echt een feestje – vol herinneringen, vrolijkheid en zachte bewegingen. Misschien denk je nu: yoga, is dat niet te ingewikkeld? Maar stoelyoga is juist heerlijk laagdrempelig en voor iedereen toegankelijk. Je hoeft er niet lenig voor te zijn of ervaring te hebben. Het gaat om plezier, contact en in beweging blijven – precies wat mensen met dementie zo goed doet.
Een les met muziek, fantasie en lentegevoel
Voor deze speciale Paasles gebruiken we de prachtige muziek van de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach. Terwijl de klanken zacht door de ruimte zweven, doen we samen de “gewrichtendans”: we maken alle gewrichten en spieren rustig los – beginnend met rustige draaiingen met het hoofd, rollen van onze schouders, zachte armbewegingen. Pianospelen met de muziek mee, losdraaien van de polsen, zachte twistbewegingen, been bewegingen, losdraaien heupen en enkels tot aan het wiebelen met onze tenen. De muziek helpt om in een rustige, veilige sfeer te komen. Iedereen doet mee op zijn of haar eigen manier. Alles mag, niets moet.
Tussen de oefeningen door neem ik de groep mee op een kleine fantasiereis. Want ook al zijn we fysiek misschien wat minder mobiel, in onze verbeelding kunnen we nog alles! Deze keer is het thema: Pasen.
Op zoek naar paaseieren – samen bewegen in het park
We stellen ons voor dat we samen in het park lopen. De zon schijnt, de vogels fluiten – en we zijn op zoek naar paaseieren! We marcheren op de plek, bewegen onze voeten op en neer. Soms moeten we even bukken (een voorzichtige vooroverbuiging) om een ei op te rapen.
“Ik heb een rood ei gevonden!” roep ik enthousiast. En dan roept iemand anders: “Ik zie een geel ei!” Zo wisselen we kleuren af en toveren we een glimlach op ieders gezicht. Het is vaak verrassend hoe goed bewoners hierop reageren – sommigen raken even hun eigen kindertijd aan.
Paastakken versieren met beweging
Daarna tekenen we met onze handen denkbeeldige paastakken in de lucht. We hangen er kleurrijke eieren in, hoog en laag. Voor de eieren die bovenin hangen, moeten we ons even goed uitstrekken – dat rekt het hele lichaam op een zachte manier. Bij elke beweging roep ik herinneringen op: Weet je nog hoe we vroeger paaseieren versierden? Hoe het huis werd aangekleed met lentekleuren en paastakken?
Die kleine momenten van herkenning brengen warmte, rust en vaak ook vrolijkheid. Sommige bewoners vertellen spontaan hun eigen verhalen, anderen luisteren en glimlachen. Het is een moment van verbinding.
Waarom deze les zo waardevol is
Stoelyoga voor mensen met dementie draait niet om perfectie, maar om ervaring, beleving en contact. Door vertrouwde muziek en herkenbare thema’s, zoals Pasen, komen mensen tot leven. Beweging wordt vanzelfsprekend. De sfeer is ontspannen en vrolijk. En jij als docent kunt écht iets betekenen – met kleine, liefdevolle stappen. Drie keer per jaar sluit ik mijn yogales af met een kleine traktatie, in deze les is dit een klein chocolade paaseitje. ;-)
Wil jij ook een les geven met als thema Pasen?
Ben jij yogadocent of werk je met ouderen? Laat je inspireren door deze les en geef je eigen draai aan het Paasthema. Zet een mooie muziek op, verzin een paar fantasievolle oefeningen en nodig bewoners uit om samen iets moois te beleven. Je hoeft geen grootse dingen te doen – het zit juist in het kleine, het warme, het vertrouwde.
Laten we samen het plezier van vroeger opnieuw beleven – met beweging, muziek en een vleugje verbeelding.
Meditatie: Pasen is een nieuw begin
Leg je handen op je schoot.
Voel de stoel onder je.
Voel de grond onder je voeten.
Sluit je ogen, als dat fijn voelt.
En haal langzaam adem… in… en uit…
Nog een keer… in… en uit…
Laat alles even stil worden vanbinnen.
Het is Pasen.
Een nieuwe ochtend breekt aan.
Stel je voor… de zon komt zacht op.
Een gouden gloed over het gras.
De dauwdruppels glinsteren als kleine sterren.
Je voelt een zachte lentewind op je huid.
Je hoort vogels zingen.
Ze zingen een lied van hoop.
Van licht, en nieuw leven.
Je loopt in gedachten door een tuin.
Een rustige tuin, vol bloemen.
Tulpen in rood, geel, wit en roze.
Ze staan open naar het licht.
Ze lachen naar de zon.
In het midden van de tuin staat een lege bank.
Je gaat erop zitten.
Je voelt de warmte van het hout.
En de rust van de ochtend.
Pasen is een nieuw begin.
Het licht keert terug.
Wat dood leek, leeft weer.
Wat donker was, wordt licht.
Wat gesloten was, gaat open.
Voel dat in je hart.
Er is altijd weer een nieuwe dag.
Altijd weer een beetje hoop.
Zelfs als we het even niet meer weten.
Je mag jezelf vasthouden in liefde.
Zeg zachtjes, in gedachten:
Ik ben veilig.
Ik ben geliefd.
Ik ben niet alleen.
Denk nu aan iemand die je lief is.
Misschien zie je hun gezicht voor je.
Misschien voel je hun hand in de jouwe.
Of hoor je hun stem.
Ze zijn dichtbij.
Misschien in gedachten.
Misschien in je hart.
Je bent verbonden.
Altijd.
Adem nog eens diep in…
En langzaam uit…
Voel je voeten op de grond.
Voel je lichaam hier en nu.
Je bent in vrede.
In licht.
In liefde.
Langzaam mag je je ogen weer openen…
En terugkomen in het hier en nu.
Pasen leeft… in jou.
Elke dag opnieuw.
